Getin Bank co z frankowiczami?

W dniu 20 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie ogłosił upadłość Getin Noble Banku. Jest to istotna informacja dla wszystkich, którzy wzięli w tym banku kredyty we frankach szwajcarskich.

Dotychczas jednym z podstawowych narzędzi w procesie odzyskiwania nienależnie wpłaconych bankowi pieniędzy był pozew, który powodował wszczęcie postępowania cywilnego. Na etapie postępowania po ogłoszeniu upadłości Getin Noble Banku odpowiednikiem pozwu jest zgłoszenie wierzytelności.

Niezgłoszenie wierzytelności nie powoduje wygaśnięcia wierzytelności, jednak w praktyce jej zaspokojenie będzie niemożliwe. Wyklucza wierzyciela z udziału w postępowaniu i w konsekwencji pozbawia go możliwości uczestnictwa w podziale funduszów masy upadłości.

Komu i w jakim terminie zgłasza się wierzytelność?

Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się syndykowi wyznaczonemu w postępowaniu upadłościowym Getin Noble Bank za pośrednictwem Krajowego Rejestru Zadłużonych w terminie 30 dni licząc od daty obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości banku w tym systemie.

Zgłoszenie wierzytelności, aby rzeczywiście było kompletne, musi odpowiadać wymogom przewidzianym w przepisach kodeksu postępowania cywilnego oraz prawa upadłościowego, czyli musi jednocześnie spełniać wymogi przewidziane dla pisma procesowego oraz wymogi szczególne zgłoszenia wierzytelności.

Zgłoszenia wierzytelności należy dokonywać zgodnie z formularzem elektronicznym zamieszczonym w KRZ, przy zachowaniu wszystkich wymogów wskazanych w przepisach obowiązujących. W celu założenia konta w systemie KRZ na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości można odszukać właściwe filmy instruktażowe. W razie wątpliwości z wypełnianiem formularza zgłoszenia wierzytelności zachęcamy do skorzystania z pomocy profesjonalistów.

Na co kredytobiorca powinien zwrócić szczególną uwagę?

Zachowanie wyżej wspomnianego terminu 30 dni na zgłoszenie wierzytelności oraz poprawne wypełnienie formularza zgłoszenia wierzytelności są szczególnie istotne dla kredytobiorców frankowych.

Zgłoszenie wierzytelności względem banku powinno zawierać…

To tylko część artykułu Getin Bank co z frankowiczami. Czytaj całość na https://lewandowskikancelaria.pl/wplyw-upadlosci-getin-noble-bank-na-kredyty-frankowe/

Kwalifikowany doradca restrukturyzacyjny https://lewandowskikancelaria.pl/pawel-lewandowski/

Prawo w Polsce

Fakt istnienia konkurencji na rynku usług prawnych nie oznacza, że nie można osiągnąć na nim sukcesu. Rynek ten jest, nadal daleki od nasycenia i cały czas wykazuje znaczny potencjał rozwojowy. Prawnicy powinni jednakże wypracować rozwiązania, które pomogą im w jego optymalnym zagospodarowaniu. Pierwszym krokiem powinna być próba znalezienia przez prawników odpowiedzi na następujące pytania: 1) jaka jest moja pozycja konkurencyjna i w jaki sposób chciałbym budować przewagę konkurencyjną?; 2) co mógłbym zaoferować klientowi i czy potrafię sprostać jego oczekiwaniom? To właśnie drugie pytanie, stawiające w centrum uwagi klienta, jest kluczowe. Obserwacja rynku usług prawnych pozwala jednak stwierdzić, że nie zawsze taką strategię przyjmuje większość prawników.

Prawnicy są coraz częściej zmuszeni do konkurowania o nabywców, a co za tym idzie – rośnie ich zainteresowanie możliwościami uzyskania i utrzymania przewagi konkurencyjnej na rynku. W Polsce zauważalny jest deficyt naukowych opracowań poświęconych usługom prawnym. W ciągu ostatnich dziesięciu lat zauważyć można wzrost zainteresowania praktyków szeroko pojętym zarządzaniem kancelarią prawną, jednakże wspomniane wyżej kwestie podejmowane są rzadko albo też wybiórczo w opracowaniach podbudowanych teoretycznie, co sprawia, że praktycy metodą „prób i błędów” starają się rozwiązywać pojawiające się przed nimi problemy dotyczące zarządzania kancelarią. Świadczy to o niewykorzystanym potencjale badawczym tej tematyki.

W Polsce największym problemem nie jest stosunkowo duża liczba prawników, ale przede wszystkim niska skłonność do korzystania z usług prawniczych.

To efekt przez lata ograniczania dostępu do zawodu przez oba samorządy  przez co sztucznie utrzymywana była niska liczba prawników w Polsce, co doprowadziło do sytuacji gdzie cena za usługi prawne byłą relatywnie wysoka przez co skłonność do korzystania z usług prawniczych niska. Utrzymująca się przez lata taka sytuacja w świadomości społecznej zbudowała obraz prawników jako niedostępnych i drogich. Nie były też przez lata podejmowane działania  mające na celu podniesienie świadomości prawnej społeczeństwa przez środowiska prawnicze, z uwagi na to, iż stosunkowo mała konkurencja na rynku nie wymuszał podejmowania tego typu działań.

Liberalizacja przepisów dotyczących przyjmowania na aplikacje prawnicze, szczególnie od 2002 roku zniesienie limitów przyjęć ilości osób na I rok aplikacji oraz od 2006 roku wprowadzenie państwowych egzaminów na aplikacje samorządowe, doprowadziło w konsekwencji od 2010 roku do gwałtownego wzrostu liczy prawników z uprawnieniami.

Był to czynnik, który spowodował, że Polska znalazła się w ścisłej czołówce krajów które w okresie ostatnich 15 lat odnotowały bardzo gwałtowny wzrost liczby prawników z uprawnieniami. Stabilny zaś rynek to taki, który rozwija się w sposób równomierny.

Według liczby mieszkańców przypadających na jednego prawnika wśród krajów Unii Europejskiej w 2015 roku Polska zajmowała 13 miejsce na 28. Jeden prawnik przypadał w Polsce na 728 obywateli, podczas gdy w Hiszpanii na 189, we Włoszech na 250, Grecji na 255 obywateli. Podkreślić jednak należy,  iż są w Unii Europejskiej kraje, w których liczba prawników w stosunku do liczby obywateli jest jednak istotnie mniejsza (np. w Finlandii, ponad 3,5-krotnie mniejsza niż w Polsce).

Średnia dla 28 krajów Unii Europejskiej wynosi 1 prawnik na 431 mieszkańców, co oznacza że w średnia liczba prawników w UE w stosunku do liczby mieszkańców jest prawie dwukrotnie wyższa (170%) niż w Polsce.

Im więcej prawników w stosunku do liczby mieszkańców tym najczęściej bardziej liberalne zasady uzyskiwania uprawnień zawodowych.

Co zapewne nikogo nie zaskakuje patrząc na tabelę, najbardziej liberalny model uzyskiwania uprawnień prawniczych w UE jest w Hiszpanii. Przez lata (2002-2011) Hiszpania jako w zasadzie jedyna spośród państw Unii Europejskiej nie wymagała od starających się o dostęp do adwokatury jakichkolwiek wymogów praktyki czy weryfikacji wiedzy. Do hiszpańskiej palestry można było wstępować bez odbycia obowiązkowej aplikacji. Praktyka adwokacka była otwarta dla wszystkich absolwentów prawa, którzy zajmowali się zawodowo udzielaniem porad prawnych, reprezentowaniem oraz obroną stron we wszelkiego rodzaju postępowaniach. By móc wykonywać zawód, należało także uzyskać członkostwo w jednej z lokalnych izb adwokackich.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *